مفروضات
حسابداری - (Accounting Assumptions)
مفروضات
حسابداری، مفاهیم بنیادی و زیربنایی هستند که چارچوب شناسایی، اندازهگیری، ثبت و گزارشگری
اطلاعات مالی را تشکیل میدهند و مستقیما بر گزارشهای مالی و رسیدگیهای مالیاتی اثر
میگذارند.
🔴 فرض تعهدی
(Accrual Basis Assumption)
درآمدها در زمان تحقق اقتصادی شناسایی
میشوند
هزینهها در زمان تحمیل شناسایی میشوند
شناسایی مستقل از جریان نقدی است
دریافت یا پرداخت وجه شرط ثبت نیست
مبنای اصلی تهیه صورتهای مالی است
مبنای
محاسبه مالیات عملکرد اشخاص حقوقی در سال ۱۴۰۴ است
❌ استفاده از مبنای نقدی به جای تعهدی میتواند منجر به تشخیص نادرست مالیات
شود
🔴 فرض دوره مالی
(Fiscal Period Assumption)
عمر واحد
تجاری برای گزارشگری به دورههای زمانی مشخص تقسیم میشود
امکان مقایسه عملکرد دورهای فراهم میگردد
📌 انواع دوره مالی:
- سهماهه
- ششماهه
- یکساله (دوره متداول و مبنای مالیات)
🔴 فرض واحد اندازهگیری
(Monetary Unit Assumption)
فقط رویدادهایی در حسابداری ثبت میشوند
که قابلیت اندازهگیری پولی داشته باشند
پول، مقیاس
مشترک گزارشگری مالی است
رویدادهای
غیرقابل اندازهگیری پولی ثبت نمیشوند
واحد پول گزارشگری در ایران «ریال» است
⚠️ مواردی مانند مهارت مدیریت یا شهرت تجاری بدون قابلیت اندازهگیری پولی
ثبت نمیشوند
🔴 فرض تفکیک شخصیت
(Business Entity Assumption)
شخصیت
مالی و حقوقی واحد تجاری مستقل از شخصیت صاحبان آن است
دارایی شخصی مالک، دارایی شرکت نیست
بدهی شخصی مالک، بدهی شرکت محسوب نمیشود
آورده و برداشت مالک باید جداگانه ثبت شود
🔹 عدم رعایت این فرض یکی از دلایل شایع رد دفاتر در رسیدگیهای مالیاتی
است
🔴 فرض تداوم یا استمرار فعالیت
(Going Concern Assumption)
واحد تجاری قصد و توان ادامه فعالیت
در آینده قابل پیشبینی را دارد
داراییها بر مبنای بهای تمامشده گزارش میشوند
بدهیها
بر اساس سررسید عادی شناسایی میشوند
عمر شرکتها نامحدود فرض میشود
⚠️ در صورت زیان سنگین یا بحران نقدینگی، افشای ابهام در تداوم فعالیت الزامی
است
جمعبندی کاربردی:
● مفروضات
حسابداری پایه تمام ثبتها هستند
● رعایت
آنها شرط پذیرش دفاتر قانونی است
● تخطی
از آنها ریسک مالیاتی را افزایش میدهد
● حسابدار
حرفهای باید این مفروضات را در همه ثبتها رعایت کند